lunes, 9 de febrero de 2009

ERRAZTATU

Hortzetako mina izaten dut,
zapata marroiei betun beltza
zabaltzen diedanean.

Hesteetakoa izaten da,
komunaren zipristinak edo,
-kolore ilun barreiatuak-,
lixibatzen ditudan unean.

Burukoa da,
sukaldera sartzean,
olio tanta berdeskak,
nonnahi antzematen ditudanetan.

Bihotzekoa,
ohe azpianerratza soilduaz pasatzean,
zure oroimen zotila
-hautsezko mataza
uher bihurturik-
harriko azpiko zaborrontzira
eramaten dudanetan.

Hagitz abandonatuta dut neure burua.
Hagitz abandonatuta dut neure etxea.
( Aitarena eta zurea ere izan zena)

Mina dut bihotzean zioen poetak.
Hagitz abandonatuta ditut
poeta minduak eta
bihotz galduak.

Hala eta guztiz ere,
bihar ere,
gurea zen ohe azpian
eskobatu egingo dut,
erraztatu.


Esperantza noizbait lapurtu duenarentzat:
biharkoan ere,
ilargi gorria.

koldo lekunberri

martes, 13 de enero de 2009

MAITE ZAITUT...


Maite zaitut beti hor zaudelako...

inoiz ez zarelako desagertzen...

Maite zaitut beste guztia gaizkitzen

denean...zuk hobetzen duzulako

Maite zaitut beti momentu onak

ekartzen dizkidazulako, nahiz eta

beste guztia txarto joan...

Maite zaitut zurekin gauza txarrak

ahazten ditudalako eta

hobeak gogorazten ditudalako...

Horregatik...eta beste hainbat gauzengatik...

Nire larunbat maitea...MAITE ZAITUT!!!
izaskun

lunes, 12 de enero de 2009

PRINCESA...


Cansada del dolor y de la vida
una princesita decidió cambiar
¿darlo todo a cambio de nada?
no, ya se acabó, ya nunca más...
A partir de ahora, mi princesita,
decide cómo y cuándo empezar
y si no les gusta a los demás
comienza a reír y vuelta a empezar
Ya nunca volverá a llorar...
mi dulce princesita, nunca más
dando segundas oportunidades
a príncipes que jamás llegarán.
izaskun

sábado, 10 de enero de 2009

LA PRINCESA DE MENTIRA

La dulce princesita era ingenua y consentida,
no sabía que la vida tan mal la trataría.
Odiseas ha pasado, situaciones no queridas
pero no ha salido rota, sólo un poco mal herida.

Y aquella princesita tan ingenua y tan bonita
se ha ido evaporando por lo dura que es la vida
Ahora todo ha cambiado y la dulce princesita
se ha vuelto una bruja que llora por las esquinas.
Ella sólo quiere un hombre, que la cuide y la quiera
sólo encuentra por la calle príncipes que la desprecian.

Y sus fuerzas van menguando, su esperanza decayendo
ella piensa que en su vida sólo tiene sufrimiento.
Pero sólo por el día encontraría aquella niña
un hombre que sacaría su inocencia ya perdida.
Le vió sólo por la calle;fue un momento,
un sólo instante, pero no pudo olvidarle.
Y creyéndose invisible a los ojos de aquel hombre
quedó la niña sorprendida al saber que la miraba y sonreía.
Y sin miedo se acercó y con él estuvo hablando
le contó como secreto que la luz le hacía la daño.
El hombre quedó callado, la miró durante un rato
le besó fuerte en los labios y le dijo susurrando...
NO TE PREOCUPES, QUE ÉSTA NOCHE APAGARÉ EL MUNDO....




TOSCANA (P.D.: dedicado e inspirado en izaskun ^^.)

martes, 6 de enero de 2009

Emakumea senarrak agintzen zion guztia egiten zuen ezer esan barik, beldurra zuelako. Nola pentsatuko zuen emakumea bere senarrarekin ezkontzean urte batzuk pasa ondoren horrela tratatuko zuela? Ezkondu aurretik guztia oso polita zen eta ezkondu ondoren, lehenengo bi urteetan ere. Hasieran bere senarra oso pertsona maitaberatsua zen berarekin eta haien semearekin. Baina gero gauzak aldatzen hasi ziren. Senarra etxera mozkortuta etortzen hasi zen eta emakumeari zer egin behar zuen agintzen hasi zion, bera etxera heltzerakoan bainua prestatuta egon behar zen, bainutik irtetzerakoan afaria eta eskatzen zizkion gauza guztiak egin behar zituen eta ez bazituen egiten, haserretu eta emakumea jotzen zuen. Emakumea beldurtuta zegoenez hamazortzi urtetan egon zen senarrak eskatzen zizkion gauzak egiten ezer esan gabe. Baina egun batean bere semeak esan zion gauzak ezin zirela horrela jarraitu, beldurra alde batera utzi behar zuela eta aita salatu behar zuela. Emakumea ikusi zuenean  semea bere alde zegoela, biok batera joan ziren poliziarengana eta senarra salatu egin zuten.

miércoles, 24 de diciembre de 2008

NAVIDAD


Miles de muertos,

millones de heridos

y nuestro único pensamiento,

¿compro langostinos?


Porque la Navidad

ya no es lo que era

porque la felicidad

ahora se ha consumido

por el capitalismo

y por la hipocresía


Protesta contra las empresas

que inventaron esta fecha,

en la que la más grande

es, sin duda, la Iglesia.
izaskun

ZERGATIK GORROTATZEN DITUT GABONAK...


Data hauetan, guztia zoriontasuna dela pentsatzen duzue, baina, zergatik ospatzen dituzue gabonak?
Nik erantzungo dizut:ez dakizu, guztiek egiten dutelako egiten duzu.
Gabonak, Eliza sortutako data baita. Seguruenik zoratuta nagoela pentsatzen duzu, baina ez. Gezurretan oinarritutako jaiegunak dira. Adibidez: Gabonak Jesusen jaiotze eguna ospatzen du, baina Biblian oinarritzen bagara, udaberrian jaio zela dakigu. Aingerua artzain bati agertzen zaionean, mendian dago, beraz, negua balitz, ezinezkoa litzateke mendi tontorrean egotea.
Horretaz gain, konturatu zarete noizbait Belen guztietan elurra agertzen dela? Noiz egin du elur Jerusalemen? INOIZ EZ.
Nik esango dizut zergatik gabonak abenduaren 25an diren. Ospakizun "paganoen" eguna zelako, sekulako akelarreak eta bakanalak egiten ziren. Baina, noski, Eliza intolerantziaren eta zapalkuntzaren irudia da. Errazagoa da haientzat beste ospakizun bat asmatzea.
Zoritxarrez, jokua ondo atera zaie, gizarte guztia, zu barne, gezur baten puntu miran dago... Egiozu mesede bat zeure buruari, eta ez egin jaramonik beste guztiek egiten dutenari.
Izan zu zeuk zure ekintzen jabe!
izaskun